środa, 30 lipca 2014
proktoMed.pl


Metody instrumentalne stosowane w l, II, a czasami III stopniu zaawansowania choroby hemoroidalnej umożliwiają wyleczenie w 80-95% przypadków. Metody te, już nie zachowawcze, ale jeszcze niebedace leczeniem operacyjnym wiążą się z istotnie mniejszą liczbą powikłań zarówno wczesnych, jak i odleglych, a także niższymi kosztami w porównaniu z leczeniem operacyjnym. Chociaż w przypadku leczenia instrumentalnego moga nastapić nawroty choroby, konieczność powtórzenia leczenia w odstepie kilku lat jest jednak alternatywa dla leczenia operacyjnego, tym bardziej ze terapia ta nie stanowi duzego obciazenia dla chorego.

W leczeniu instrumentalnym wykorzystuje sie fakt, że powyżej kresy grzebieniastej błona śluzowa odbytnicy nie jest unerwiona czuciowo, co pozwala na niemal bezbólowe przeprowadzenie zabiegu.

Wspólnym celem powyższych metod jest:

  • zmniejszenie dopływu krwi do guzka,
  • cześciowa obliteracja naczyń splotu hemoroidalnego
  • wytworzenie blizny łącznotkankowej, która przytwierdza guzek do podłoża, zapobiegając jego przemieszczaniu się ku dołowi

Skleroterapia

Polega na podaniu do guzka krwawniczego środka chemicznego, wywołującego odczyn zapalny, a następnie obliteracje naczyń i zwłóknienie guzka. W czasie jednego zabiegu zaopatruje się nie więcej niż 2 guzki.

Ryzyko poważnych powikłań, które nie wystepują w przypadku innych metod leczenia instrumentalnego, choć jest niewielkie, powoduje jednak, że skleroterapie stosuje się niechetnie, zwłaszcza że wyniki odlegle nie są lepsze niż w przypadku stosowania innych metod.

Krioterapia

Jest to metoda polegająca na oddziaływaniu na guzek niską temperaturą ciekłego azotu lub podtlenku azotu, wytwarzana przez specjalnie do tego celu służące aparaty; zbyt krótki okres mrożenia powoduje nieskuteczność zabiegu, natomiast zbyt długi czas mrożenia może doprowa dzić do martwicy błony śluzowej, a nawet głębszych warstw ściany jelita; kolejny zabieg można wykonać po około 2 tygo dniach. Metoda jest stosunkowo prosta technicznie i tania, a jeśli zabieg zostaje przeprowadzony prawidłowo jest sku teczna, zaś powikłania zdarzają się rzadko. Jej wadą jest jed nak pojawiająca się u chorych po zabiegu przykra, silnie cuch nąca wydzielina z odbytu; dolegliwość ta ustepuje samoistnie.

Metoda Barrona

Metoda polegająca na zakładaniu gumowych podwiązek u podstawy guzka krwawniczego (metoda Barrona, tzw. rubber band ligation). Podwiązane tkanki ulegają niedokrwieniu i następnie martwicy. Podczas gdy podwiązka uciska śluzówke, dochodzi do obliteracji naczyń doprowadzających krew do guzka, po czym podwiązka odpada samoistnie wraz z tkanką martwiczą. Do zakładania podwiązek służy aparat Barrona, składający sie z pierścienia wewnętrznego, na który zakłada się podwiązke oraz ruchomego pierścienia zewnetrznego, służącego do jej zsuwania. Guzek wciąga się do wnetrza cylindra za pomocą ssaka, następnie zaciska się podwiązkę, która spadając, zaciska szypute guzka, co powoduje jego martwice, a nastepnie odpadniecie tkanek na zewnatrz od podwiązki i obliteracje naczyń szypuły.

Metoda Barrona + Krioterapia

Metoda Barrona + krioterapia - to uzupełnienie metody Barrona o zamrożenie podwiązanego guzka, co znacznie zmniejsza dolegliwości bólowe po zabiegu; wspo mniane poprzednio uczucie parcia i dyskomfortu, zgłasza ne przez wiekszość chorych po założeniu podwiązek, po zabiegu krioterapii występuje zaledwie u 20% pacjentów.

Fototerapia

Fotokoagulacja (koagulacja w podczerwieni) metoda polegająca na naświetleniu podstawy guzka w miejscu przypuszczalnego przebiegu naczynia doprowadzającego koagulatorem podczerwieni, dzięki czemu uzyskuje sie koagulacje naczyń, zmniejszenie napływu krwi, a w konsekwencji zmniejszenie objętości guzka. Podczas jednego seansu można wykonać naświetlenie wszystkich guzków; zabieg powtarza się w odstepach 2-4 tygodni. Faktokoalugacje uważa się za jedną z najbezpieczniejszych, skutecznych i najmniej uciażliwych dla chorego metod leczenia instrumentalnego choroby hemoroidalnej. Choć sam moment naświetlenia może być bolesny, to jednak uwzględniając czas jego trwania (ok. 1,5 s) nie są to znaczne dolegliwości; natomiast przebieg po naświetleniu jest całkowicie bezbolesny i nie wiaże się z innymi uciążliwościami dla chorego.

Elektrokoagulacja

Metoda wykorzystująca energie elektryczna do indukcji lokalnej martwicy w guzku, czego konsekwencją jest jego zwłóknienie. W leczeniu guzków krwawniczych stosuje się elektrokoagulacje monopolarna (której specyficzna odmianą jest metoda "Ultroid") oraz bipolarna:

  1. elektrokoagulacja bipolarna wykorzystuje energie elektryczną prądu przepływającego między dwoma czynnymi elektrodami aparatu BICAP, która powoduje koagulacje tkanki guzka i jego bliznowacenie; czas zaopatrywania jednego guzka wynosi okolo 10 s. Dzięki temu, że ta technika jest prawie bezbolesna i krótkotrwala (w porównaniu z elektrokoagulacją monopolarną), chorzy tolerują ją zdecydowanie lepiej. Jednak także w przypadku elektrokoagulacji bioplarnej wystepuja powikłania, u 15-25% chorych po zabiegu stwierdza się owrzodzenia okolicy koagulowanej; wadą tej metody jest też koszt leczenia - cena sondy jest wysoka
  2. elektrokoagulacja monopolarna(Hemoron) polega na przepuszczaniu przez guzek prądu stałego o nateżeniu kilkuna stu miliamperów, przepływającego miedzy sondą a elektrodą bierną; czas koagulacji jednego guzka wynosi około 10 min. Mimo że odsetek nawrotów (ok. 15%) jest podobny do wystepującego w przypadku innych metod, elektrokoagulacja monopolarna, głównie z powodu uciażliwości wykonania. Odmianą tej metody jest zabieg Hemoron

Hemoron

Jesli po przeprowadzonym badaniu lekarskim został Pan/Pani zakwalifikowany do leczenia choroby hemoroidalnej zalecamy metode HEMORON R.

Istota zabiegu HemoronR jest fakt, że nie usuwa sie guzków krwawniczych tylko dąży do zamkniecia naczyń krwionośnych doprowadzających krew do hemoroidów. A więc podczas zabiegu nie wystepuje żadna resekcja, nie ma rany i bólu. Pamiętajmy, że guzki krwawnicze, z których powstaja hemoroidy są nam potrzebne dla prawidłowego utrzymania "szczelnego" odbytu.

Zasada leczenia polega na bezbolesnym działaniu jednobiegunowego przerywanego prądu elektrycznego, pochodzącego z niskonapieciowego źródła, na naczynia doprowadzające krew do guzków hemoroidalnych. Uzyskuje się to poprzez przyłożenie w okolice podstawy guzka hemoroidalnego dwóch elektrod, pomiędzy którymi przepływa prąd przerywany, niskonapieciowy, jednobiegunowy.

Badania naukowe wykazały, ze HemoronR powoduje zmniejszenie przepływu krwi w tętniczkach hemoroidalnych nawet o 80%. Pozostałe 20% przepływu umożliwia stopniowe dostosowanie się tkanek do nowych warunków. Zazwyczaj już przy pierwszej kontroli po 14 dniach od zabiegu możemy zauważyć obkurczenie, zmniejszenie wypełnienia krwią hemoroidów i obniżenie ich wilgotności. Nie wystepuje stan zapalny, towarzyszacy martwicy po zupełnym zamknięciu krażenia w splocie naczyniowym - co jest charakterystyczne przy innych metodach usuwania hemoroidów met. Barrona). Równocześnie nie stwierdza się niekorzystnego wpływu zabiegu metodą HEMORON na tkanki otaczające naczynia, czyli niemożliwe jest uszkodzenie mieśniówki zwieracza czy innych struktur ściany jelita. Stosując HEMORON nie wywołujemy bólu podczas i po zabiegu, nie wystepują poważne powikłania jak w przypadku klasycznej operacji hemoroidów, a wiec : silne krwawienia, nietrzymanie gazów i stolca w wyniku uszkodzenia zwieraczy, zwezenie odbytu w wyniku bliznowacenia ran po wycieciu hemoroidów.

Metoda HEMORON jest powtarzalna, zaleca sie wykonanie co najmniej 3 zabiegów w odstepach co 4-6 tygodni. To przynosi najtrwalsze wyniki leczenia. Zawsze istnieje możliwość wykonania kolejnych zabiegów, jesli dojdzie do nawrotu dolegliwości

Zalety metody

  • Metoda całkowicie bezbolesna podczas zabiegu jak i w okresie pooperacyjnym
  • Leczy przyczyny a nie objawy choroby
  • Znieczulenie nie jest wymagane
  • Możliwa do zastosowania w stopniu I-III choroby hemoroidalnej
  • Wykonywana ambulatoryjnie
  • Obarczona minimalnym ryzykiem powikłań

Przebieg procedury

  • Przygotowanie do zabiegu - najcześciej nie jest wymagane, wystarczy prawidłowe wypróżnienie w dniu zabiegu, ograniczenie diety do płynów od poprzedniego wieczora
  • Ułożenie na stole zabiegowym na lewym boku z wyprostowana lewa konczyna dolna i lekko zgięta prawa kończyna dolna
  • Na poczatku proktolog wprowadza palec z maścią znieczulająca do odbytu celem rozmasowania zwieraczy odbytu
  • Nastepnie wprowadza sie do odbytu anoskop operacyjny (plastikowa rurka średnicy palca, przez który odbywa się cały zabieg)
  • Lekarz uwidacznia powiększone guzki hemoroidalne
  • U podstawy każdego guzka przykłada specjalne elektrody
  • Od tego momentu rozpoczyna sie własciwy zabieg - proktolog zwieksza przepływ prądu do momentu, aż Pan/Pani odczuje jakikolwiek dyskomfort ( np. pieczenie, mrowienie lub silniejsze parcie na stolec ). Wtedy lekarz zmniejszy natężenie prądu do poziomu pełnego komfortu i na takich parametrach przeprowadzi zabieg
  • Czas trwania zabiegu ok. 15-20 minut
  • Po zabiegu niepotrzebne są środki przeciwbólowe ani też żadna specjalna dieta
  • Nastepna wizyta po zabiegu jest ustalana za 14 dni i ustalany jest termin kolejnego zabiegu za 4-6 tygodni

ZABIEG NIE JEST REFUNDOWANY PRZEZ NFZ

Morinagi DGHAL

Metoda Morinagi - DGHAL (Doppler-Guided Hemorrhoidal Artery Ligation) podwiązywanie naczyń hemoroidainych kierowane aparatem USG z projekcją typu Doppler) jest jedną z najnowszych metod leczenia instrumentalnego guzków krwawniczych opisaną i wykonaną po raz pierwszy przez Morinage w 1995 roku; polega na zamknięciu "przez podkłucie" światła tetnic doprowadzających krew do guzków, po zlokalizowaniu ich za pomoca proktoskopu z ultradzwiękowym detektorem przepływu. Ta stosunkowo niedawno odkryta metoda stosowana jest w niewielu ośrodkach, dlatego odłegle wyniki leczenia nie są jeszcze znane

Zalety metody

  • Metoda minimalnie inwazyjna
  • Dokładna i szybka lokalizacja tętnic hemoroidalnych
  • Do wykonania w warunkach ambulatoryjnych
  • Zastosowanie przy stopniach II – IV wg Goligher’a
  • Wyjątkowo odpowiednia metoda przy krwawiących hemoroidach
  • Możliwość łączenia z innymi metodami operacyjnymi
  • Obarczona minimalnym ryzykiem powikłań
  • Zabieg na trwałe likwiduje żylaki
  • W przeciwieństwie do Hemoronu - jednorazowy zabieg

Przebieg procedury

  • Przygotowanie do zabiegu - najcześciej nie jest wymagane, wystarczy prawidłowe wypróżnienie w dniu zabiegu, ograniczenie diety do płynów od poprzedniego wieczora
  • Ułożenie na stole zabiegowym w pozycji ginekologicznej
  • Na poczatku proktolog wprowadza palec z maścią znieczulająca do odbytu celem rozmasowania zwieraczy odbytu, dodatkowo znieczula skóre i kanał odbytu zastrzykiem ze środkiem znieczulającym
  • Nastepnie wprowadza sie do odbytu anoskop operacyjny (plastikowa rurka średnicy palca, przez który odbywa się cały zabieg)
  • Lekarz uwidacznia powiększone guzki hemoroidalne
  • U podstawy każdego guzka wysłuchuje tętnice doprowadzające krew do żylaków
  • Od tego momentu rozpoczyna sie własciwy zabieg - proktolog podkłuwa każną z tętnic, na trwale blokując ich przepływ - powoduje to wysychanie i likwidacje żylaków,
  • Czas trwania zabiegu ok. 30-40 minut - w zależności od stopnia zaawansowania i ilości znalezionych tętnic
  • Po zabiegu niepotrzebne są środki przeciwbólowe ani też żadna specjalna dieta
  • Nastepna wizyta po zabiegu jest ustalana za 14 dni

ZABIEG NIE JEST REFUNDOWANY PRZEZ NFZ

www.proktoMed.pl :: 2007 - 2014
autor © copyright